Gert-Jan Meijer schilder

Mijn schilderen is als omgekeerde archeologie: laag over laag, dik en dun, licht en donker,
stap voor stap, soms hollend, soms stilstaand; onder de oppervlakte emotie, dromen, illusies, ambitie,
door verf in toom gehouden, Al doende tracht ik ruimte te vatten (vaak geïnspireerd door de weidse polder en zijn oneindige luchten):

Ruimte voor alleen zijn of met elkaar; ruimte voor gedachten, gesprek, muziek.
Ruimte voor ontmoeting, beweging; ruimte voor tijd, in ruststand of dynamisch.
Ruimte voor betekenis, beleving: het leven.